Test Skoda Kodiaq 2.0 180 KM 4×4 – niedźwiedź który mocno śpi

Wracając do gabarytów, samochód mierzy 4,7 metra długości co może nie jest problemem. Gorzej z szerokością prawie 1,9 metra oraz z bryłą samochodu. Wysoko poprowadzona linia maski oraz daleko kończący się dach powoduje, że Kodiaq to naprawdę duże auto. Fakt, że wysoka pozycja za kierownicą i duże szyby pomagają w widoczności i prowadzeniu to jednak auto sprawia problemy w parkowaniu lub w ciasnych uliczkach miast. Na szczęście autonomiczne parkowanie oraz system kamer 360 stopni dobrej jakości pomaga w krytycznych sytuacjach podczas manewrowania samochodem. Na domiar majestyczności auta wpływają również duże 19-calowe koła oraz 19-centymetrowy prześwit.

Co ciekawe nasz egzemplarz pokryty był granatowym kolorem. Nie często widzi się go na modelach czeskiej marki, lecz jest on bardzo neutralny. Nieźle ukrywa brud, a przy okazji nie jest tak potoczny jak połowa aut na parkingu. Jeśli chodzi o samą karoserię, nie do końca przepadam za tak napompowanym i wybrzuszonym designem. Ciężko przyzwyczaić się również do dzielonych przednich reflektorów, które posiadają halogeny doświetlające zakręty na wysokości wielkiej atrapy chłodnicy. Moim zdaniem priorytetem projektantów były tu walory użytkowe, a nie chęć zebrania nagród za najpiękniejsze auto roku.